Alex is onze vrolijke, technische horecatijger die bij Theater De Kamers de benen onder zijn lijf vandaan rent om het onze gasten naar de zin te maken.
Alex vertel, hoe zie jouw ontbijtroutine eruit?
Mijn wekker gaat om zeven uur. Vroeger bleef ik dan zo lang mogelijk liggen waarna ik me rot moest fietsen om op tijd op school te komen. Nu ga ik er meteen uit en linea recta naar de keuken voor een kop koffie met twee klontjes suiker. Mijn broer is dan al lang de deur uit en mijn ouders zitten nog uitgebreid te ontbijten. Als ik trek heb, maak ik een classic; een boterham met pindakaas én pure hagelslag. Ik vertrek van ons gezin als laatste dus vind het geen probleem om alle ontbijtrommel op ruimten voor ik naar mijn stageplek ga.
Stageplek? Wat studeer je eigenlijk?
Ik ben tweedejaars student aan de Herman Brood Academie in Utrecht waar ik word opgeleid tot Podium en Evenementtechnicus.
Wat dat al je droom toen je nog een klein Alexje was?
Niet helemaal. Ik heb ook altijd een soft spot gehad voor kunst in allerlei vormen, van dans tot theater en beeldende kunst. Dat trok me heel erg aan, maar ik heb toch gekozen voor een veiligere studie met meer baangarantie. Daarom is het extra fijn dat ik een bijbaan in Theater De Kamers heb gevonden, hier komt alles samen.
Wat doe je precies in Theater De Kamers?
Tsja, wat niet eigenlijk? Van bardiensten tot suikerspinnen draaien. Soms help ik op technisch vlak mee of ruim ik de vaatwasser uit, elke dag is anders. Ik voel me hier thuis en kan mezelf zijn. Collega’s nemen de tijd om naar elkaar te luisteren, we zijn openhartig en houden allemaal van hard werken. Ik voel me een essentieel deel van het team en dat is fijn.
Je geeft aan dat je hier jezelf kan zijn, heb je dat ook anders ervaren?
Ja helaas wel. Ik vind authenticiteit heel belangrijk. Er is me weleens gezegd: ‘Je kan tienduizend mensen op deze planeet ontmoeten, maar er is maar één Alex’. Ik probeer altijd mezelf te zijn maar daardoor ben ik ook mensen om me heen kwijtgeraakt. Ik ben niet in een hokje te plaatsen en dat vinden mensen soms lastig. Ik noem mezelf een ‘a jack of alltrades’, een manusje van alles. Ik kan veel verschillende dingen maar ben (nog) niet gemeesterd in iets. Behalve in Dungeons & Dragaons, daarin ben ik gamemaster. Ik kan mezelf daar helemaal in verliezen tijdens het creëren van nieuwe werelden en karakters. Duizenden pagina’s heb ik erover geschreven, dat is echt mijn uitlaatklep.
Nog even terug naar die authenticiteit, waarom is dat voor jou zo belangrijk?
Ik vind mensen prachtig hoe ze zijn, we zijn één soort en alleen samen kunnen we bestaan. Iedereen is uniek en dat is juist zo mooi. Ik wil uniek blijven en geef gewoon mijn mening tegen de stroom in. Ondanks dat ik daar mensen mee verloren ben, kom ik uiteindelijk bij de mensen uit die me erom waarderen. De juist van de echte ik houden. En dat wil ik voor mezelf en dat gun ik anderen want daarin zit het echte geluk.
