Sinds kort heeft Bzzzonder een heuse natuurcoach én een beweegcoach. Jan Willem Jansen en Tom van Donselaar interviewen elkaar over vieze beestjes, hoepeldansen, je talent ontdekken en groei.
T: ‘Jan Willem, vertel eerst wat jij als natuurcoach doet!’
JW: ‘Ik ga bij Bzzzonder met kinderen uit de opvang op pad de natuur in. Als ik naar buiten stap en ik kijk om me heen, zie ik overal de natuur. Onderweg van mijn voordeur naar mijn auto zie ik een vogel en weet ik dat het een aalscholver is, zie ik een zwerm bijen en vraag me af waar ze naartoe gaan: ik heb er altijd aandacht voor. Het verrijkt mijn leven en dat wil ik kinderen graag meegeven.’
T: ‘Hoe vertaal je die passie naar kinderen?’
JW: ‘Dat lukt heus niet altijd. Maar toch zie ik vaak, zeker bij de kleine kinderen, dat als je op je knieën gaat zitten en onder een bergje bladeren gaat kijken wat er allemaal leeft, ze allemaal nieuwsgierig zijn. Soms ontsteek je echt een vlammetje. En jij? Wat doe jij als kersverse beweegcoach?’
T: ‘Ik ga bewegen naar de bso’s brengen! Mijn doel is om kinderen de wereld te laten ontdekken door te bewegen. Ik sta zelf ook op de bso en daar probeer ik vooral bewegen in de vorm van spel aan te bieden. Er moet voor ieder kind iets te halen zijn. Wat dat is, kan voor elk kind verschillend zijn.’
JW: ‘Dat lijkt me een mooie uitdaging. Is het doel om juist kinderen die normaal minder bewegen mee te krijgen?’
T: ‘Jazeker, maar vooral om álle kinderen ervan te laten genieten. Kinderen die van nature al goed kunnen bewegen zijn vaak prestatiegericht; die willen de beste kunnen zijn. Dat is prima en hele mooie reden om lekker te bewegen. Maar er zijn ook veel kinderen die bewegen superleuk vinden maar het minder natuurlijk af gaat.
Dan moet je iets aanbieden waarbij voor hen ook iets te halen valt. Iedereen moet zich welkom voelen en mee kunnen doen. Bewegen is goed en noodzakelijk voor de motoriek en als je het als kind veel doet blijft het vaak ook later als ‘groot mens’ onderdeel van je leven. Je plant een zaadje. Sociaal gezien leer je ook veel: samen werken, organiseren, samen voor een doel gaan. Heeft de natuur eigenlijk een sociaal aspect?’
JW, met filosofische blik: ‘In de natuur is alles met elkaar verbonden, dat kun je kinderen laten zien. Dat kunnen ze ook weer vertalen naar zichzelf, we kunnen ervan leren. Hé maar Tom, over jouw werk: Heb jij afgelopen week nog een gouden momentje beleefd?’
T: ‘Vorige week ging ik hoepeldansen met de kinderen. Ik begon met een paar kinderen. Toen we eenmaal bezig waren sloten steeds meer kinderen aan en eindigden we met een hele groep dansende kinderen. Dat is waar het me om gaat; ze méékrijgen en iets waardevols en nieuws bieden. En jij dan?’
JW: ‘Ik was gisteren met een groep kinderen op pad met visnetjes richting het water voor het uitstapje ‘de sloot is niet dood’. Kinderen roepen aan het begin allemaal ‘ieuw, gatver bah vieze beestjes’, maar als je eenmaal op pad bent gaan ze allemaal met hun netje door die sloot heen en staan ze in de blubber te wroeten. Dat zijn mooie momenten die ze meenemen. Uiteindelijk groeien kinderen van het bezig mogen zijn met deze onderwerpen. We geven ze de gelegenheid nieuwe ervaringen op te doen, talenten te ontdekken, aan te wakkeren. Daar zit groei. Ook voor Bzzzonder. Vind je niet?‘
T: ‘Absoluut. Het mooie is; het aanbod wordt steeds diverser. Knutselen en spelletjes doen is heel waardevol. Toch voegen wij op deze manier echt iets nieuws toe aan het aanbod. Daarmee geef je de kinderen de gelegenheid iets nieuws over zichzelf en de wereld om hen heen te ontdekken.’
